De vorming van patriarchale samenlevingen

Gerelateerde afbeelding

Het bestuderen van onze geschiedenis is bedoeld om de greep van het verleden losser te maken. Het stelt ons in staat eens naar links en naar rechts te kijken en mogelijkheden te zien die onze voorouders zich niet konden voorstellen, of waarvan ze niet wilden dat wij ons die zouden voorstellen. Door het observeren van de toevallige reeks gebeurtenissen die ons hier heeft gebracht, beseffen we hoe onze gedachten en dromen gevormd zijn en kunnen we ineens ook anders gaan denken en dromen. De studie van onze geschiedenis kan ons niet vertellen wat we moeten kiezen, maar geeft ons in elk geval meer opties. Bewegingen die de wereld willen veranderen beginnen meestal met het herschrijven van de geschiedenis, met het doel co-working space rotterdam om mensen een nieuwe toekomst voor ogen te stellen. Of je arbeiders nu zover wilt krijgen dat
ze gaan staken, of vrouwen dat ze baas in eigen buik worden, of onderdrukte minderheden dat ze hun politieke rechten opeisen, de eerste stap is dat je hun geschiedenis opnieuw vertelt. De nieuwe geschiedenis luidt meestal zo: ‘Onze huidige situatie is niet natuurlijk en ook niet eeuwig. Ooit was alles anders. De onrechtvaardige wereld is ontstaan door een toevallige reeks van gebeurtenissen. Als we verstandig handelen, kunnen we die wereld veranderen en een betere wereld creĂ«ren.’ Daarom halen marxisten de geschiedenis van het kapitalisme aan, bestuderen feministen de vorming van patriarchale samenlevingen en herdenken Amerikanen van Afrikaanse afkomst de gruwelen van de slavenhandel. Dat doen ze niet om het verleden voort te laten leven, maar om zich ervan te bevrijden. Wat opgaat voor grote sociale omwentelingen geldt evenzeer voor het microniveau van ons dagelijkse leven. Een jong stel dat een nieuw huis laat bouwen kan de architect bijvoorbeeld vragen om een mooi gazon aan de voorkant. Waarom een gazon? ‘Omdat dat mooi is,’ zal het stel zeggen. Maar waarom vinden ze dat? Daar zit een hele geschiedenis achter. Jagers-verzamelaars uit co-working space amsterdam de steentijd zaaiden geen gras voor de ingang van hun grotten. Bezoekers van de Atheense Akropolis, het Romeinse Capitool, de Joodse Tempel in Jeruzalem of de Verboden Stad in Beijing werden niet begroet door een groen weiland. Het idee van een verzorgd gazon voor de ingang van privĂ©residenties en publieke gebouwen is in de late middeleeuwen ontstaan in de kastelen van Franse en Engelse aristocraten. In het begin van de moderne tijd raakte deze gewoonte heel diep ingesleten en het werd het handelsmerk van de adel.